ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA PRACY, PŁAC I SPRAW SOCJALNYCH ORAZ MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 17 października 1975 r.

w sprawie zasad i trybu orzekania o uszczerbku na zdrowiu oraz wypłacania świadczeń z tytułu wypadków przy pracy, w drodze do pracy i z pracy oraz z tytułu chorób zawodowych.

Dz. U. nr 6 poz. 199

Na podstawie art. 37 i art. 40 ust. 5 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. Nr 20, poz. 105) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1 

Tryb postępowania przy ustalaniu stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

§ 1. 1. Wniosek w sprawie jednorazowego odszkodowania, świadczenia wyrównawczego lub odszkodowania za przedmioty utracone lub uszkodzone składa pracownik lub inna osoba uprawniona do zgłoszenia wniosku w zakładzie pracy.

2. Użyte w rozporządzeniu określenia:

  1)  "wypadek" - oznacza wypadek przy pracy, wypadek w drodze do pracy lub z pracy albo wypadek w okolicznościach określonych w § 5-7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1975 r. w sprawie podstawy wymiaru renty z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, świadczeń dla pracowników, którzy ulegli wypadkom w szczególnych okolicznościach, oraz świadczeń dla osób nie będących pracownikami (Dz. U. Nr 33, poz. 179),

  2)  "oddział ZUS" - oznacza oddział (inspektorat) Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

  3)  "komisja lekarska" - oznacza komisję do spraw inwalidztwa i zatrudnienia.

§ 2. 1. Wniosek o świadczenia, których wypłacanie jest uzależnione od stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, zakład pracy przekazuje właściwemu oddziałowi ZUS nie później niż na miesiąc przed upływem okresu pobierania zasiłku z ubezpieczenia w razie choroby i macierzyństwa w celu skierowania pracownika na badania przez komisję lekarską.

2. Jeżeli wniosek został zgłoszony po upływie okresu pobierania zasiłku, zakład pracy przekazuje go oddziałowi ZUS w ciągu trzech dni.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1 należy dołączyć odpowiednie dokumenty, a w szczególności protokół powypadkowy, orzeczenie właściwej komisji rozjemczej, odpis karty wypadku w drodze do pracy lub z pracy, decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej.

§ 3. 1. Oddział ZUS po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w § 2, obowiązany jest nie później niż w ciągu 7 dni ustalić termin badania pracownika przez właściwą komisję lekarską.

2. Pracownika ubiegającego się o świadczenia z tytułu wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo osoby ubiegające się o świadczenia z tytułu wypadków określonych w § 5-7 rozporządzenia wymienionego w § 1 ust. 2 pkt 1 oddział ZUS kieruje na badanie przez komisję lekarską po ustaleniu okoliczności i przyczyn wypadku i stwierdzeniu, że spełnione zostały warunki wymagane do przyznania świadczeń.

§ 4. Zakłady społeczne służby zdrowia obowiązane są udostępnić komisjom lekarskim dokumentację dotyczącą leczenia pracownika, pochodzącą zarówno z okresu po wypadku lub zachorowaniu na chorobę zawodową, jak i sprzed tego okresu.

§ 5. 1. W razie pogorszenia się stanu zdrowia będącego następstwem wypadku lub choroby zawodowej ponowne ustalenie stopnia stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu następuje na wniosek pracownika (rencisty), udokumentowany zaświadczeniem lekarskim.

2. Jeżeli pracownik (rencista) pozostaje w zatrudnieniu, zgłoszenie wniosku o ponowne badanie następuje za pośrednictwem pracy.

Rozdział 2 

Zasady orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu.

§ 6. 1. Komisja lekarska orzeka o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, jego stopniu oraz związku z wypadkiem albo chorobą zawodową na podstawie bezpośredniego badania pracownika i dokumentacji lekarskiej oraz dokumentacji dotyczącej tego wypadku albo tej choroby.

2. Jeżeli dokumentacja lekarska nie jest wystarczająca do wydania orzeczenia, komisja lekarska kieruje pracownika do właściwego zakładu społecznego służby zdrowia w celu przeprowadzenia badań dodatkowych, specjalistycznych lub obserwacji szpitalnej (klinicznej).

§ 7. 1. Komisja lekarska ustala stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu według stanu po zakończeniu leczenia, a w stosunku do osób pobierających zasiłki z ubezpieczenia w razie choroby i maciarzyństwa - według stanu z końca okresu pobierania zasiłku.

2. Jeżeli wniosek został zgłoszony po upływie okresu pobierania zasiłku, komisja lekarska ustala uszczerbek na zdrowiu według stanu z dnia badania.

3. Ustalenie stopnia stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu pracownika może być dokonane przed zakończeniem leczenia lub pobierania zasiłku, jeżeli stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu jest niewątpliwy.

4. Jeżeli okres czasowej niezdolności do pracy trwa dłużej niż 6 miesięcy, może być dokonane wstępne ustalenie stopnia stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem w celu umożliwienia wypłacenia pracownikowi zaliczki na poczet jednorazowego odszkodowania.

§ 8. Jeżeli komisja lekarska nie może wydać orzeczenia na podstawie wyników bezpośredniego badania i posiadanej dokumentacji, może odroczyć wydanie orzeczenia w celu uzupełnienia niezbędnej dokumentacji. Orzeczenie w takim wypadku może być wydane bez ponownego badania.

§ 9. 1. Stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu komisja lekarska ustala w procentach według tabeli norm oceny uszczerbku na zdrowiu stanowiącej załącznik do rozporządzenia, zwanej dalej "tabelą".

2. Jeżeli dla danego rodzaju uszczerbku tabela określa dolną i górną granicę, komisja lekarska określa stopnień tego uszczerbku w tych granicach, biorąc pod uwagę obraz kliniczny, stopień uszkodzenia czynności organu, narządu lub układu oraz towarzyszące powikłania.

3. Jeżeli dla danego przypadku brak jest odpowiedniej pozycji w tabeli, komisja lekarska ocenia ten przypadek według pozycji najbardziej zbliżonej. Można przy tym ustalić stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w procencie niższym lub wyższym od przewidywanego w danej pozycji, w zależności od różnicy występującej między ocenianym stanem przedmiotowym a stanem przewidzianym w odpowiedniej pozycji tabeli.

§ 10. Jeżeli wypadek lub choroba zawodowa spowodowały uszkodzenie kilku kończyn albo narządów lub układów, ogólny stopnień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu ustala się przez zsumowanie procentów uszczerbku, ustalonych za poszczególne uszkodzenie według zasad przewidzianych w tabeli, z ograniczeniem, do 100%. Przy wielomiejscowym uszkodzeniu kończyny, ogólny stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu równa się sumie procentów uszczerbku, ustalonych za poszczególne uszkodzenia według zasad przewidzianych w tabeli, z tym że procent ten nie może być wyższy od procentu przewidzianego za utratę uszkodzonej części kończyny.

§ 11. W razie utraty lub uszkodzenia organu, narządu lub układu, których funkcje były już naruszone przed wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową, stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu określa się w wysokości różnicy pomiędzy stwierdzonym stopniem tego uszczerbku a stopniem naruszenia istniejącego bezpośrednio przed wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową. Jeżeli określenie, w jakim stopniu organ, narząd lub układ były upośledzone przed wypadkiem, nie jest możliwe, przyjmuje się, że upośledzenia nie było.

§ 12. 1. O ustaleniu stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu komisja lekarska wydaje orzeczenie, które doręcza osobie badanej.

2. Orzeczenie powinno zawierać:

  1)  opis naruszenia sprawności organizmu,

  2)  stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu oraz numer pozycji w tabeli; w razie zastosowania oceny, o której mowa w § 9 ust. 3, orzeczenie należy dodatkowo uzasadnić, podając przyczyny zastosowania określonej pozycji tabeli,

  3)  pouczenie o środkach odwoławczych.

§ 13. Orzeczenie komisji lekarskiej otrzymuje osoba badana, oddział ZUS, od którego zgłoszono wniosek o badanie oraz zakład pracy, który zgłosił wniosek o badanie.

Rozdział 3 

Wypadki w drodze do pracy lub z pracy.

§ 14. 1. Uważa się, że wypadek nastąpił w drodze do pracy lub z pracy, jeżeli droga do pracy lub z pracy była drogą najkrótszą i nie została przerwana.

2. Uważa się, że wypadek nastąpił w drodze do pracy lub z pracy, mimo że droga została przerwana, jeżeli przerwa była życiowo uzasadniona i jej czas nie przekraczał granic potrzeby.

3. Uważa się że wypadek nastąpił w drodze do pracy lub z pracy również wówczas, gdy droga, nie będąc drogą najkrótszą, była dla pracownika ze względów komunikacyjnych najdogodniejsza.

§ 15. Za drogę do pracy lub z pracy uważa się oprócz drogi z domu do pracy lub z pracy do domu również drogę do miejsca lub z miejsca:

  1)  innego zatrudnienia,

  2)  zwykłego wykonywania funkcji lub zadań politycznych, zawodowych lub społecznych,

  3)  zwykłego spożywania posiłków,

  4)  odbywania nauki lub studiów dla pracujących na podstawie skierowania.

Rozdział 4 

Szczegółowe zasady i tryb wypłacania odszkodowań.

§ 16. 1. Jednorazowe odszkodowanie z tytułu stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej zakład pracy wypłaca nie później niż w ciągu 14 dni od otrzymania prawomocnego orzeczenia ustalającego stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

2. W razie wstępnego ustalenia stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu (§ 7 ust. 4) zakład pracy wypłaca na poczet jednorazowego odszkodowania zaliczkę w wysokości odpowiadającej ustalonemu wstępnie uszczerbkowi.

§ 17. 1. Jednorazowe odszkodowanie z tytułu śmierci pracownika wskutek wypadku lub choroby zawodowej wypłaca zakład pracy nie później niż w ciągu 14 dni od ustalenia:

  1)  że śmierć pracownika była następstwem tego wypadku lub choroby,

  2)  kto z członków rodziny zmarłego pracownika uprawniony jest do odszkodowania.

2. Związek śmierci z wypadkiem lub chorobą zawodową ustala komisja lekarska.

3. Jeżeli śmierć nastąpiła bezpośrednio po wypadku i jej związek z wypadkiem jest oczywisty, zakład pracy może dokonać wypłaty jednorazowego odszkodowania na podstawie protokołu powypadkowego lub wyników postępowania dowodowego w sprawie ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo wypadków określonych w § 5-7 rozporządzenia Rady Ministrów wymienionego w § 1 ust. 2 pkt 1.

§ 18. Przepisy § 16 i 17 stosuje się odpowiednio, gdy zobowiązany do wypłaty odszkodowania jest oddział ZUS.

§ 19. Odszkodowanie za przedmioty utracone lub uszkodzone wskutek wypadku przy pracy zakład pracy wypłaca nie później niż w ciągu 14 dni od zgłoszenia.

§ 20. 1. O ustaleniu lub odmowie odszkodowania zakład pracy obowiązany jest zawiadomić osobę zainteresowaną w formie pisemnej, podając w tym zawiadomieniu: wysokość odszkodowania, przyczyny odmowy odszkodowania, jeżeli odszkodowania odmówiono, oraz pouczenie o możliwości wystąpienia do komisji rozjemczej.

2. W sprawach, w których zobowiązany do wypłaty odszkodowania jest oddział ZUS, ustalenie lub odmowa odszkodowania następuje w formie decyzji na piśmie.

3. Jeżeli odszkodowanie z tytułu śmierci pracownika przyznane zostało więcej niż jednemu członkowi rodziny, zmarłego, zakład pracy lub odpowiednio oddział ZUS obowiązany jest zawiadomić o tym każdego uprawnionego.

Rozdział 5 

Szczegółowe zasady i tryb wypłacania świadczeń wyrównawczych.

§ 21. 1. Zakład pracy podejmuje wypłatę świadczenia wyrównawczego po złożeniu przez pracownika oświadczenia, że nie pobiera renty inwalidzkiej z tytuł wypadku lub choroby zawodowej.

2. Jeżeli komisja lekarska ustaliła, że uszczerbek na zdrowiu ma charakter stały, świadczenie wyrównawcze wypłaca się przez cały okres zatrudnienia ze zmniejszonym wynagrodzeniem nie dłużej jednak niż przez 3 lata.

3. Jeżeli komisja lekarska ustaliła, że uszczerbek na zdrowiu ma charakter długotrwały, zakład pracy kieruje pracownika na badania przez komisję lekarską w odstępach rocznych, licząc od podjęcia wypłaty świadczeń, w celu ustalenia, czy uszczerbek na zdrowiu występuje nadal.

§ 22. Zakład pracy, od którego przysługuje świadczenie wyrównawcze, wypłaca to świadczenie również wtedy, gdy pracownik podjął zatrudnienie w innym zakładzie pracy; w tym wypadku wypłata świadczenia wyrównawczego następuje po przedstawieniu zaświadczenia o wysokości zarobków uzyskiwanych w innym zakładzie pracy.

Rozdział 6 

Przepisy wspólne i końcowe.

§ 23. W nie unormowanych w niniejszym rozporządzeniu sprawach z zakresu orzekania o uszczerbku na zdrowiu stosuje się odpowiednio przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 sierpnia 1968 r. w sprawie ustroju, zakresu działania komisji lekarskich do spraw inwalidztwa i zatrudnienia, trybu odwoływania oraz nadzoru nad działalnością tych komisji (Dz. U. Nr 31, poz. 206) oraz przepisy dotyczące trybu postępowania komisji lekarskich uregulowane rozporządzeniem Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 22 grudnia 1972 r. w sprawie szczegółowych zadań, organizacji i postępowania komisji lekarskich do spraw inwalidztwa i zatrudnienia (Dz. U. z 1973 r. Nr 1, poz. 2 i z 1974 r. Nr 51, poz. 337).

§ 24. Zakład pracy obowiązany jest wypłacić odszkodowanie w terminie określonym w rozporządzeniu, nawet jeżeli uprawniony wniósł odwołanie z żądaniem wyższego odszkodowania.

§ 25. 1. Jeżeli zakład pracy opóźnia się z wypłaceniem świadczeń pieniężnych w terminach określonych rozporządzeniem, osobie uprawnionej do tych świadczeń przysługują odsetki za czas opóźnienia.

2. Przepis ust.1 ma zastosowanie, gdy z wypłaceniem odszkodowania opóźnia się oddział ZUS.

§ 26. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1976 r.

 

dalej TABELA

POWRÓT

BANNERSHOW

bannery.chmurka.pl/
Banner za banner